อาทิตย์นี้อย่าที่เคยบอกมาว่างานก็ทำๆแบบ คิดเสียว่าบ้านเราอากาศก็ร้อนแปรปรวน ต้นไม้ไม่มีน้ำกินความผันแปรของอุณหภูมิมีมากมายนัก แค่นั่งเฉยๆยังเหงือออก พอดีมีกระสอบตั้งอยู่เปิดดูข้างในมีข้าวโพอยู่ เลยได้ไอเดียร์ว่าจะเอามาทำอะไรได้มากกว่าให้ไก่เพราะข้าวโพดที่ว่านี้เป็นข้าวโพดโรงงาน

ข้าวโพดเมล็ดแข็งโป๊ก น่าจะเอาไปทำของประดับบ้านได้นะ เพราะแข็งขนาดนี้เคลือบแล็คเกอร์ก็คงจะสวยไปอีกแบบ

บางครั้งความเป็นตัวตนของเรา ก็ไม่ได้มีที่เดียว สวนพชร เกิดจากแรงบับดาลใจจากหลายแห่ง ส่วนหนึ่งกิดจากความรักในที่กว้าง สามารถทำอะไรได้หลายอย่างบนที่ดินของเรา แต่เบื้องหลังแห่งแรงบันดาลใจมาจากการเลี้ยงดูหล่อหลอม มาจากไร่ที่พ่อซื้อไว้ บ้านหลังที่สองของตระกูลเรา ทุกอย่างถูกดองไว้ให้ผ่านกาลเวลา ทำให้เราได้ไปเยี่ยม พี่ ชายพี่สาว หรืออีสานเรียกว่าเสี่ยว มาชมภาพบรรยากาศการเยี่ยมบ้านบุญไพศาลกันนะ

ต้องยอมรับความจริงว่าปีนี้แล้งจริงๆ ต่างจังหวัดผิดกับกรุงเทพมากๆ ในกรุงเทพน้ำท่าอุดมสมบูรณ์ ผ่านตามบ้านคนที่อยู่ในเมืองปลูกกล้วยไม่มีใบไหม้เลยสักต้น ที่สวนพชรคอตกกันหมด เนี่ยแหละครับความแตกต่าง แล้วจะไม่ให้คนต่างจังหวัดเดินทางเข้ามาขุดทอง มาหาความเจริญกันได้ไง มาดูสวนแล้งๆของผมต่อดีกว่า