หลายท่าที่ติดตามสวนพชรมาตั้งแต่เเรกกันเลยคงมีคำถามที่อยากถามว่าเบื่อไหม เหนื่อยไหม ท้อแท้ไหมกับการใช้ชีวิตแบบที่ไม่มีวันหยุดเลย ตอบผ่านทางนี้ได้เลยว่าเหนื่อย และเหนื่อยมาก แต่ต่างจากทำงานโรงงานเพราะเราทำเพื่อสิ่งที่เรารักและเราสร้างมาเอง ท้อแท้ไหมท้อแท้ในบางเรื่องที่เข้ามาในชีวิตมากมายแต่ไม่เคยถอย ผมคิดเสมอว่าการได้มาครอบครองอะไรสักอย่าง ความยากลำบากไม่ใช่ตอนซื้อ แต่ยากตอนที่จะรักษามันไว้ ร่ายซะยาวเลยมาเข้าเรื่องสัปดาห์นี้ดีกว่า มาถึงสวนก็ง่วนกับการเดินสำรวจและหุงหาอาหาร แต่ก็อยากลองทำอะไรหลายอย่าง

ห้วงเวลานี้เป็นเวลาที่คนไทย รู้สึกเสียใจเป็นที่สุด สวนพชรก็เช่นกัน ห้างร้าน บ้านเรือน สถานที่ราชการประดับผ้าเป็นการไว้อาลัยกันมาก สวนพชรก็เป็นพสกนิกรของพระองค์ท่าน น้อมส่งเสด็จสู่สวรรคาลัย ข้าพเจ้าบ้านสวนพชร อำเภอหนองหญ้าปล้อง จังหวัดเพชรบุรี 

เราไม่ได้เป็นองค์กรใหญ่โตก็ทำได้เท่าที่มีแรงมีความสามารถตามแนวพระราขดำรัสครับประดับผ้าที่ซุ้มประตูสวน ก็ทำตามแบบช่างอะนะ

มากี่อาทิตย์ขับรถฝ่าสายฝนมาตลอดทาง จากสมุทรปราการ ถึงเพชรบุรี เปียกรถตลอดทางตอนนี้ต้องใช้คำว่าน้องฝนตกมากไปแล้วนะ แถมยาวอีกนี่เข้ามาจะเดือน 11 แล้ว ยังไม่หยุดเลยมาตามนัดทุกวัน วันนี้มาสวนก็ทำงานกลางแจ้งไม่ได้เลย เพราะตกเปาะแปะตลอด แถมเฉอะ แฉะมากเดินก็ลื่นมาก