มากี่อาทิตย์ขับรถฝ่าสายฝนมาตลอดทาง จากสมุทรปราการ ถึงเพชรบุรี เปียกรถตลอดทางตอนนี้ต้องใช้คำว่าน้องฝนตกมากไปแล้วนะ แถมยาวอีกนี่เข้ามาจะเดือน 11 แล้ว ยังไม่หยุดเลยมาตามนัดทุกวัน วันนี้มาสวนก็ทำงานกลางแจ้งไม่ได้เลย เพราะตกเปาะแปะตลอด แถมเฉอะ แฉะมากเดินก็ลื่นมาก

วันนี้เป็นอีกวันที่มาทำสวนทำตลอดทุกสัปดาห์ ส่วนมากด้านวิศวกรรมก็น้อยลงแล้วเหลือแต่งานที่คอยดูแลพืช ให้ผลิดอกออกผล เป็นช่วงเวลาที่เราเก็บเกียว จากการที่เรายากลำบากมามาก วันนี้มาสวนแล้วอยากนั่งนอน ดูสิ่งที่เราเปลี่ยนแปลงกับผืนดินที่ราบเรียบ แต่ภาพแรกขอเป็นภาพที่สื่อถึงความสบายก่อนนะ

อยากเอาภาพนี้ขึ้นบล็อกก่อนเพราะว่า ได้บรรยากาศที่เป็นช่วงเก็บเกียวที่ทำให้เราได้สบายใจ

ทุกสัปดาห์เป็นเวลาร่วมเข้าปีที่ 7 แล้วงานทุกอย่างก็ทำไปตามวิถีทางด้านการเกษตร การพึ่งพาตนเองทั้งสิ้น และ ด้วยความที่อยากรู้อยากเห็น นิสัยชอบทดลอง ได้นำมาซึ่งการเกิด สิ่งใหม่ ความรู้ใหม่ ผลการทดลองใหม่ที่เป็นแหล่งความรู้ที่สามรถนำไปต่อยอดได้ทั้งสิ้น สัปดาห์นี้ งานก็ไม่ได้มากหรือน้อยไปกว่า เก่าแต่รู้สึกหดหู่เหมือนคนไทยวันที่เราได้เสียพ่อของแผ่นดินเราไป มาดูกันครับว่าได้อะไรบ้างถึงเล็กน้อยก็เป็นงานที่ได้ทำนะ