เเง่คิดเรื่องการร่วมกันซื้อที่ดินแปลงใหญ่และการสร้างชุมชน

รูปภาพของ ปัทมพงษ์

มีโอกาสได้ไปดูที่ จอมบึง ราชบุรี มีกลุ่มที่ตั้งขึ้นมาจากเฟส หนึ่งทีโด่งดังเรื่องความพอเพียงแค่ พื้น ที่หนึ่งไร่ และแตกแขนงกันออกไปเป็นกลุ่มไลน์ ก็โลกมันเปลี่ยนไปอะนะ ไลน์เป็นส่วนหนึ่งในการรวมกลุ่มและหาแนวทางในการทำการเกษตร ตามแนวที่คนส่วนมากคิดว่าพอเพียง เป็นเป้าหมายของกลุ่มนี้ ผมก็ได้มีโอกาศเข้ากลุ่มไลน์นี้ด้วยกับเขา ที่ดินแปลงใหญ่มาก เป็นสิ่งที่ทุกคนอยากได้เพราะแปลงใหญ่ราคาถูก ถ้าแปลงย่อยจะแพงมาก แต่อุปสรรคในการร่วมกันหาที่ดินแบบนี้มีหลายอย่างนะ ทั้งกฎหมายเองทั้งการบริหารจัดการ และสิ่งที่สำคัญสุดคือ การไว้เนื้อเชื่อใจกัน อันนี้ไม่ง่ายเลยเพราะต่างคนต่างที่มา ไม่มีใครไว้ใจใครได้หรอก ยิ่งพอแบ่งออกเป็นส่วนมากกว่า 9 แปลงถือ เป็นการจัดสรรที่ดิน ย่อมต้องมีค่าใช้จ่ายถ้าไม่ยอมรับค่าใช้จ่ายตรงนี้ ก็ต้องถือ โฉนดกรรมสิทธิ์ ร่วม ตรงนี้แหละ ที่ทุกคนไม่อยากเจอ ปัญญาต่างๆก็ตามมา มันไม่แปลกหรอกที่ทุกคนจะรักษาผลประโยชน์ของตน เพราะเงินทองไม่ได้หาง่ายๆ แต่ ประสบการณ์จะสอนพวกเขาว่าควรทำอย่างไรในการหาที่ดินแปลงใหม่แบบมีเงื่อนไขนี้ ซึ่งคงหนีไม่พ้นอีก ความคิดการสร้างชุมชนไม่ใช่ว่าไม่ดี แต่ต้องถามกลับไปว่าเราจะทำเพื่ออะไร ถึงเราจะซื้อที่ดินมากแปลงใหญ่แต่ห้อมล้อมด้วย ป่าอ้อย เหมือนเดิมความฝันจะเป็นจริงได้ไหม และทุกคนไม่ได้อยากได้แบบชุมชน เขาอยากได้ที่ดินเพื่อ อนาคต ของครอบครัวเขา เพราะฉะนั้น การสร้างชุมชนต้องมีคนที่ทำงานส่วนกลาง และ ใครจะมารองรับส่วนนี้ ผมว่าแนวคิดดีแต่ อาจไปไม่ถึงความฝันนั้น แต่ผมก็อยากดูเขาต่อไป

ชุมชนคืออะไร และต้องกว้างขนาดไหน ลองไปลื้อค้นในอดีตดู มีความพยายามจะตั้งชุมชนและมีความพยายามทำแบ่งแปลงที่ดินเพื่อ ทำเป็นเกษตรแปลงย่อยมากมาย หลายเจ้าทำกัน ทั้งที่ไปได้ด้วยดี และล้มไม่เป็นท่าไม่มีคนเข้าไปซื้อ มีเยอะ ที่แบ่งเป็นแปลงจัดสรร ทั้งที่แบ่งเป็นที่ดินเปล่า ให้ ทั้งที่แบ่งแล้วมีคอกวัว คอกม้าให้มีบ้านให้ 1 หลังถนนพร้อม หลายโครงการมาก แต่ปัจจัยมันไม่ได้อยู่ตรงนั้นอย่างเดียว ความพร้อมของคนที่เข้าอยู่สำคัญมาก พร้อมอยากเป็นเกษตรกร หรือ พร้อมที่จะเข้าไปอยู่ใช้ชีวิตแบบไหนก็ได้ มันอาจต้องคิดกันมากเลยนะ เราอาจต้องคิดจากจุดเล็กไปก่อนนะว่าครอบครัวแบบไหนที่อยากได้ที่ดินทำกิน แบบนั้นถ้าเป็นเกษตรกรโดยสายเลือดเลยคงไม่อยากได้หรอกที่แปลงเล็ก ที่ต้องการกันก็จะเป็นคนอายุประมาณ 40-50 ปลายๆ ชีวิตพร้อมแล้วไม่เข้าวัดก็เข้าสวน เลือกเอา 555

ผมก็ไม่ได้ติดตามอีกว่าเขาไปถึงไหนกันในส่วนของที่ดินที่ราชแต่ก็ยังอยู่ในกลุ่มของ ชุมชนพอเพียงกันอยู่ ก็แสดงความคิดเห็นไปกันหลายๆด้านหลายออย่างที่เจอมาเองประสบการณ์ ที่ได้พบเจอว่ามันเป็นอย่างไรคือวิธีการที่ดีที่สุดคือการซื้อที่ดินแบบไม่ต้องแบ่งกันหลายเจ้ามากนัก อย่าให้เกิน 9 แปลงเป็นใช้ได้


กล้วยน้ำว้าพันธุ์ปากช่อง 50 เครือใหญ่ ผลดก< อ่านรายละเอียด>

ความแตกต่างระหว่างชมพูเพชรสายรุ้ง & ชมพู่เพชรสุพรรณ <อ่านรายละเอียด>

 

 ป้าเป็นคนชอบเดินทางท่องเที่ยว อยู่กรุงเทพนานๆ ไม่ค่อยได้ ออกแนวพระรามเดินดงอยู่เล็กน้อย นายปัทม์ก็ชอบเที่ยวเหมือนกันแต่เราเที่ยวกันคนละรูปแบบ นายปัทม์มีครอบครัวแล้วไปไหนก็ต้องดูให้สะดวกสบาย แต่สำหรับป้าอ้อนี่นึกไปไหนก็ไปได้ เข้าป่า เที่ยวเมืองล้วนไม่ติดขัด ด้วยเหตุนี้เวลาปลูกต้นไม้ถึงไม่ค่อยจะได้ผล เพราะไม่ค่อยได้รดน้ำดูแล คนเราจะให้ถนัดไปทุกอย่างได้ไง ป้าเลยสร้างมุมในเวปบ้านสวนพชรที่ตัวเองถนัดดีกว่า การได้รู้ ได้เห็นแล้วนำมาให้คนอื่นดู ถือเป็นการแบ่งปันนะคะ ดูภาพกันสวยๆ click ตามหัวข้อเลยค่ะ @_@

สวรรค์สุดขอบฟ้า แชงกรีล่าในใจคุณ
มนต์เสน่ห์แห่งเนปาล

ชีวิตเดินช้าที่พม่า
เวียดนามกลาง-ใต้
ซาปาและนาขั้นบันไดที่หยวนหยาง

ทุบกระปุกบุกเกาะชวา
บาหลีดินแดนแห่งเทพเจ้า

เขาสอยดาวใต้
Kangchenjunga Sikkim
เส้นทางสายบางตะบูน

           นายปัทมฯ  e-mail /msn : n_vand04@hotmail.com
                  mobilephone:081-694-0200 , 084-563-0782

ID LINE : ppn1972
               


สถิติเข้าชมบ้านสวนพชร

จำนวนผู้มาเยี่ยมสวนพชร

- Designed by EZwpthemes Drupalized by Azri Design